Afscheid van het leven

Wat past bij jou?

Wat past bij jou?

Afscheid nemen doen we allemaal op verschillende manieren. Laatst was ik op het station in Breda en observeerde mensen die afscheid van elkaar namen. Zo grappig bijna om te zien hoe verschillend mensen hierin zijn.

Een vader bracht een dochter van een jaar of 20 naar het station. Hij hielp haar met de koffer uit de auto halen, waarna ze elkaar omhelsden, hij nog even iets tegen haar zei waarna de dochter het station in liep en vader wegreed.

Een echtpaar stopte bij de kiss & ride, een jongeman stapte uit met een flinke rugzak, en zonder zwaaien of verder iets zeggen, reed de auto weer weg en de jongen liep rustig het station in.

Zomaar twee voorbeelden, die al laten zien dat afscheid nemen zo persoonlijk is en voor iedereen anders is.

Afscheid nemen is persoonlijk en voor iedereen anders

Weet jij zelf al hoe je afscheid wil nemen van het leven? Stel dat je te horen hebt gekregen dat je niet lang meer zal leven, dan heb je de mogelijkheid om bewust afscheid van mensen te nemen, misschien zelfs je eigen uitvaart vorm te geven. Maar, doe je dat dan ook? Of vind je dat te eng, te moeilijk, ben je bang dat je anderen daarmee lastig valt, en doe je het daarom maar niet. Of ben je zo verschrikkelijk bang voor de dood dat je je kop in het zand steekt en net doet alsof er niets aan de hand is?

Zoals de vader en de dochter afscheid namen op het station, dat zag er liefdevol uit. De papa zal vast zijn dochter nog verteld hebben dat ze goed moest uitkijken, hij wenste haar vast een goede reis en ik zag dat de dochter lachte naar haar vader.

Als je zo afscheid kunt nemen van elkaar, nog een paar kleine lieve woordjes zeggen tegen elkaar, dat kan zo fijn zijn. Voor degene die vertrekt, en ook voor degene die achterblijft. De dochter die vertrok zal vast met een prettig gevoel in de trein gezeten hebben en met een lach aan haar lieve bezorgde papa gedacht hebben. En de papa zelf, die zat vast met een glimlach in zijn auto, blij dat hij zijn ‘kleine meisje’ nog heeft kunnen omhelzen en hij haar hoorde beloven, terwijl ze lachte, dat ze goed zou uitkijken. Hij zal haar vast gaan missen, maar kan wel vast blijven houden aan dit goede gevoel dat ze zelf hebben gecreëerd, ook al was er sprake van afscheid nemen.

En de jongeman die zonder een woord te zeggen uit de auto stapte, laten we ervan uit gaan dat zijn ouders hem wegbrachten, hoe zou het daarmee zijn?

Als je naar die situatie kijkt, van de manier van afscheid nemen, dan kun je denken dat dit niet liefdevol is. Het ziet er maar koud en kil uit, zoals zij uit elkaar gingen. Je kunt denken dat ze moeite hebben met het tonen van hun gevoelens voor elkaar en het daarom maar helemaal achterwege laten. En het kan waar zijn, wat ik denk, maar het kan ook anders zijn. Wie weet hebben ze net een etentje met de hele familie gehad en is er al uitgebreid afscheid genomen voor ze in de auto stapten. Het kan ook zo zijn dat ze af hebben gesproken om meteen door te rijden, omdat ze bang zijn allemaal in tranen uit te barsten. Oordelen is makkelijk, maar je weet niet hoe de situatie echt werkelijk is. Dit lijkt een veel minder liefdevolle situatie, en toch, we weten het niet. We zien alleen maar de buitenkant.

Stel dat je weet dat je binnenkort dood gaat…wat zou jij doen?

In mijn eigen persoonlijke omgeving heb ik mensen die dit wisten, zo verschillend zien reageren.

Net doen alsof er niets aan de hand is, tot het laatst toe. En dat terwijl er een aantal jong-volwassen kinderen waren, die misschien nog wel een gesprekje met hun vader hadden willen hebben. Maar, dat wilde hij niet. Nee, praten over het ziek zijn en de dood, dat werd niet gedaan.

Misschien wilde hij niemand ‘belasten’, of verdriet doen, of wist hij niet hoe in vredesnaam te praten over de naderende dood met zijn kinderen. Misschien was hij wel enorm eenzaam en bang. En misschien koos hij bewust voor de niet-serieuze gesprekken, maar voor de grapjes, omdat hij zo heel zijn leven geweest was. Zo kende ik hem.

Een kind, dat wist dat hij niet lang meer zou leven, heeft zijn papa en mama de tijd gegeven om te wennen aan het idee dat hij dood zou gaan. Hoe? Door met zijn ouders te praten, open en eerlijk, over wat zij denken dat er gaat gebeuren. Het kind wist zelf dat hij niet beter zou worden, maar de ouders wilden dat niet accepteren.

Ongelofelijk krachtig dat dit kind zijn ouders volgde en steunde, omdat het andersom nog niet mogelijk was. Dat werd pas mogelijk nadat de ouders het idee los konden laten dat hun kind niet dood mocht gaan. Zij hebben een hele bijzondere en warme liefdevolle laatste tijd samen doorgebracht.

Een jongeman die zelf zijn eigen uitvaart tot in de puntjes regelde en zelfs al zijn grafmonument uit koos.

Een vrouw van net vijftig jaar die haar eigen uitvaart regelde, precies wist wie ze daarbij wilde hebben, bewust afscheid van haar kinderen nam en van de vader van hun kinderen, haar ex-partner. Ze schreef voor allemaal een hele persoonlijke brief voor na haar dood.

Afscheid nemen, zo persoonlijk, zo verschillend, als mensen verschillen van elkaar. En dat mag en dat is goed.

Wat is er zo belangrijk in het afscheid nemen?

Je eigen gevoel volgen, jezelf mogen en kunnen zijn, afscheid nemen zoals jij voelt dat je dat wilt en kunt doen.

En wat kunnen wij als achterblijvers of omstanders doen? Wij mogen respect hebben voor de ander en zijn wensen en mogelijkheden, die hij heeft om zijn afscheid van het leven op zijn eigen unieke persoonlijke wijze vorm te geven.

Als je daarbij vastloopt, niet weet wat je zou willen, bang om te praten, terwijl je dat wel zou willen, dan is het wel verstandig om hulp in te schakelen. Bij Bax uitvaartverzorging kun je altijd een vrijblijvend gesprek aanvragen over de mogelijkheden  van de uitvaart. Zij helpen je graag om jouw persoonlijke uitvaart vorm te geven.

Je kunt je huisarts benaderen voor een gesprek als het emotioneel te zwaar voor je is. Veel huisartsen hebben een praktijkondersteuner die gesprekken met patiënten heeft, om hen op psychisch vlak te ondersteunen. Via Bax uitvaartverzorging is er de mogelijkheid om contact op te nemen met Petra van de Laar. Zij is gespecialiseerd in rouw en verlies en ondersteunt u en uw gezin waarin iemand gaat overlijden op psychisch en emotioneel gebied. Een mail sturen naar Bax uitvaartverzorging is voldoende.

Heeft u vragen naar aanleiding van dit stukje, neem dan gerust contact met ons op.

Contact

Afscheid nemen bij overlijden